Kitaplığa ekle

Bölüm 287 — Sen Gidip Onu Durdur »Ne Oldu, Yao Yao Abla?« Shen Yushu Hala Farkinda Degil, Tek Cumlesiyle Gu Mengyao'yu Nutku Tutulmus Biraktigini Bilmiyordu

Çiçek Muhafızı

»Xiao Shu, bundan sonra sacma sapan konusmak yok, o mesele nasil oyle rahatca soylenir? Erkekler duyarsa cok utanc verici olur« Gu Mengyao sabrini zorlayarak Shen Yushu'ya soyledi.

»Ooo, bence bir sey yok ki, bu arada evdeki kadin pedleri bitmis galiba, Jianpai Abi'yi gonderip biraz aldirayim diyordum« Shen Yushu ise hic umursamadi.

»Olmaz, bir erkekten sana o kadar ozel bir seyi almasi nasil istenir?« Gu Mengyao Shen Yushu'ya bir bakis atti: »Birazdan telefon edip Qing Bo'ya aldireyim«

»Ee...« Shen Yushu bir an duraksadi: »Yao Yao abla, Qing Bo erkek degil mi...«

Shen Yushu icinden Qing Bo'nun cok zavalli, cok acinasi oldugunu dusundu, Gu Mengyao onu kac kez saraydan iceri gondermisti... Bunu ogrenirse ne hissederdi acaba?

»O farkli, Qing Bo buyugumuz« Gu Mengyao da kendisinin biraz asiri gittigini hissetti, Qing Bo kac kez erkek yerine konulmamisti...

»Ooo, tamam o zaman.« Shen Yushu anlamis gibi anlamamis gibi basini salladi: »O zaman Qing Bo gitsin alsin.«

»Iste boyle... Bu arada, Zhong Yongliang'in o kanli mektup dedigi seyi yazmasina nasil engel oluruz? Kulaga bile korkunc geliyor, boyle bir kanli mektup almak istemiyorum, gece kabus gorurum« Gu Mengyao soyledi.

Bunun icin Jianpai Abi'yi bulmalisin, birak o halletsin. Shen Yushu simdi tamamen ›bir isin olursa Wei Zhao'ya git‹ dusuncesiyle hareket ediyordu.

»Tamam, o zaman sen Wei Zhao'ya soyle, gidip su isi halletsin« Gu Mengyao basini salladi, o da Xiao Shu'nun yonteminin tek care oldugunu dusunuyordu, bunu cozmek icin ancak Wei Zhao bulunabilirdi.

Wei Zhao elindeki Shen Yushu'nun uzattigi kucuk kagit nota bakip nutku tutuldu: »Yao Yao abla Zhong Yongliang'in kanli mektup yazmasini durdurmani istiyor, her sey sana bagli«

Zhong Yongliang'i dovmesi istenseydi tamamdi, ama Zhong Yongliang'in kanli mektup yazmasini engellemek, bu biraz fazla mudahale degil miydi? Karismak icin bir sebep de yoktu ki? Dogruca gidip Zhong Yongliang'i uyarip, »Gu Mengyao'ya kanli mektup yazma, yoksa seni doverim« mi diyecekti?

Ama hangi kimlikle gidecekti ki? Wei Zhao'nun basi biraz agrimisti. Yine de, madem Chu Buyuk Hanimefendi emretmisti, Wei Zhao yerinden kalkip sallana sallana Zhong Yongliang'in tarafina yurudu.

O sirada Zhong Yongliang elinde bir maket bicagi tutuyor, parmagini kesip kesmemekte tereddut ediyordu. Zhong Yongliang aciya dayanikli olsa da, kendi parmagini kendi kesmek yine de biraz fazla korkutucu degil miydi?

»Xiao Fu, gel bana yardim et, ben kendim yapamiyorum« Zhong Yongliang maket bicagini Gao Xiaofu'ya uzatti.

»Tamam« Gao Xiaofu hic tereddut etmedi, nasil olsa kesilen kendi eli degildi: »O zaman kesiyorum, Liang Abi, biraz dayan«

»Tamam... Iss...« Zhong Yongliang titredi, parmagindan taze kan sizdi, parmak ucunda buyuk damar olmadigi icin fiskiran bir kanama olacak hali yoktu.

»Liang Abi, cabuk yaz, yoksa birazdan kan kurursa bastan baslamak zorunda kalirsin« Gao Xiaofu soyledi.

»Tamam, olur« Zhong Yongliang aceleyle onceden hazirladigi beyaz kagidin uzerine yazmaya basladi...

Daha yeni ›Yao‹ karakterini yazmisti ki Wei Zhao sessizce Zhong Yongliang'in onune gelmisti, Zhong Yongliang birinin onune geldigini hissedip icgudusel olarak basini kaldirdi, karsisinda Wei Zhao'yu gordu: »Sen... Sen ne yapmak istiyorsun?«

Zhong Yongliang irkildi, Wei Zhao ne yapmaya gelmisti? Yoksa bu herif yine kendisine bela mi aramaya gelmisti?

»Ooo, bir sey yok, ne yaptigina bakmaya geldim« Wei Zhao basini egip Zhong Yongliang'in yazdigi kanli mektuba bir goz atti.

»Kanli mektup yaziyorum, baska ne yapacagim? Wei Zhao, ben sana bulasmadim, en iyisi ortaligi karistirma.« Zhong Yongliang Wei Zhao'dan biraz korkuyordu.

»Ooo, fena degil, cesaretine hayran kaldim, gayet iyisin« Wei Zhao eliyle Zhong Yongliang'in omzuna iki kez vurdu: »Sadece gercekten yazip yazmadigina bakmaya geldim, beni hayal kirikligina ugratmadin, sana guveniyorum«

Bunu soyleyip Zhong Yongliang'in konusmasina firsat vermeden Wei Zhao arkasini donup gitti, geride Zhong Yongliang sasirmis halde Wei Zhao'nun sirtina bakakalmisti. Bu herif bela cikarmaya gelmemis miydi? Aksine kendisini birkac cumleyle tesvik etmisti, bu ne isiydi?

»Aa« Gao Xiaofu birden cigligi basti, Zhong Yongliang'i fena halde korkuttu.

Zhong Yongliang hosnutsuzca sordu: »Xiao Fu, ne diye bagiriyorsun?«

»Liang Abi, elin... Elin...« Gao Xiaofu gozlerini fal tasi gibi acip Zhong Yongliang'in elini isaret etti: »Liang Abi, sana ne oldu?«

Zhong Yongliang supheyle basini egdi, egmesiyle irkilmesi bir oldu, kesilmis olan sag isaret parmagi tipki bir su tabancasi gibi disari kan fiskirtiyordu, masadaki beyaz kagit simdiden kipkirmizi olmus, kan her yere akmisti...

»Aaa...« Zhong Yongliang da acili bir ciglik atti, neredeyse korkudan bayilacakti. Az once parmagindan sizan kani fark etmemisti, yara dedigin seyde yalnizca aci hissedilir, ne kadar kan aktigini bakmadan anlamak cok zordur.

Unlu bir deney vardir, gozleri baglanip bilegi kesilen bir insanin su damlama sesi gelen bir odaya kapatildigi anlatilir, adam su sesini kendi kaninin sesi sanip sonunda korkudan olmustur.

Bu da siradan bir insanin ne kadar kan kaybettigini hissetmesinin aslinda cok zor oldugunu kanitlar.

Zhong Yongliang da istisna degildi, parmaginin kanli bir kilic gibi disari kan fiskirttigini gorunce iyice aptallasti, buna kanama denir miydi, tipki cocukken oynadigi su tabancasi gibiydi, Zhong Yongliang elini kaldirsa elindeki taze kanin cok uzaga fiskaracagindan hic suphe duymuyordu...

»Olecek miyim ben? Xiao Fu, cabuk beni hastaneye gotur« Kanli mektup yazmak artik umurunda degildi, Zhong Yongliang korkudan bacaklari yumusamis, ayaga bile kalkamiyor, panik icinde yuksek sesle bagiriyordu: »Cabuk, Xiao Fu, cabuk babami ara, gelip beni alsin...«

Siniftaki ogrenciler sasirmis halde Zhong Yongliang'a bakiyor, onun oluk gibi kanayan parmagini gorunce sasirip agizlarini kapatiyorlardi, parmagi kesilmis biri boyle kanayabilir miydi?

»Yao Yao abla, bak Zhong Yongliang'in eli su fiskirtan tabancaya donmus...« Shen Yushu merakla Zhong Yongliang'a bakarak soyledi.

Gu Mengyao izlerken icine bir korku dustu, »Bunu Wei Zhao mi yapti acaba?«

»Bilmiyorum, muhtemelen oyledir, Jianpai Abi cok gucludur, kopekbaligini bile oldurebilir, Zhong Yongliang da kim oluyor« Shen Yushu soyledi.

Zhong Yongliang, Shen Yushu'nun kendisini kopekbaligiyla bir tuttugunu bilseydi, sevinmesi mi aglamasi mi gerektigini bilemezdi.

Wei Zhao sirasinda oturmus, goz ucuyla panige kapilmis Zhong Yongliang'a bakip dudak buktu, kendisi sadece onun birkac akupunktur noktasina basip kan dolasimini biraz hizlandirmisti... Aslinda hastaneye gitmesine gerek yoktu, o kadar az kanla kimse olmezdi, biraz sonra normale donerdi...

En hizli guncelleme icin lutfen penceresiz okuyun.